راه میانه

میانه روی و حد خود نگاه داشتن، کمال سرشت آدمی است

یک دوست داشتن هایی هم هست

یک دوست داشتن هایی 
هم هست
که از دور است و در سکوت
که دلت برایش از دور ضعف می رود
که وقتی حواسش نیست 
چشمانت را می بندی
و در دل
دعایش می کنی
و با یک بوسه به سویش 
روانه می کنی
که وقتی بی هوا
نگاهش با نگاهت
یکی می شود
انگار کسی به یک باره
نفس کشیدن را ممنوع می کند
یک دوست داشتن هایی هست
که به یک باره 
بی مقدمه
پا در کفشِ دلت می کند
و جا خوش می کند
و از دستِ تو کاری بر نمی آید
جز از دور دوستش داشتن
یک دوست داشتن هایی هست
ساکت است
آرام است
خوب است
گم است ...

عادل دانتیسم
۰ نظر

انسان معنوی


انسان معنوی یک آرمان دارد.
انسان معنوی قطعا آداب خاصی نخواهد داشت اما امکان این امر وجود دارد یعنی ممکن است با توسل به عقل و وجدان اخلاقی خودش که استفاده از امکان فهم دیگران هم هست، برسد به اینکه برای آنکه آرامش بیشتری داشته باشد، باید مدیتیشن کند یا یوگا. انسان معنوی به هیچ ایسم و مکتب و مشربی پایبند نیست. به فلان ایسم نگاه می کند، نکته های خوبش را می پذیرد اما به هیچ ایسم و مکتب و مسلکی تقید ندارد. انسان معنوی یک آرمان دارد. هر چیزی که به سود این آرمان باشد آن را می پذیرد.
عقلانیتی هم که مد نظر است، آن عقلانیت برای آن آرمان است که تجربه نشان داده آن آرمان با استفاده از عقلانیت به دست می آید. آن آرمان این است که روانشناسی به آن اعماق روح آدمی می گوید که آن روح در تب و تاب چند چیز است. آدم معنوی می خواهد به چند چیز برسد که ممکن است یک چیز هم بیشتر نباشد مثل بوداییان که فقط به دنبال آرامش اند.
ممکن است کسی بگوید ما به دنبال آرامش و شادی هستیم و شادی قابل ارجاع و تحویل به آرامش نیست و برعکس. ممکن است کسی بگوید علاوه بر اینها ما ارزشمندی زندگی را هم می خواهیم که دیگر این بستگی دارد به اینکه ما معتقد باشیم که روان آدمی کی قرار می گیرد و با چه چیز قرار می گیرد؟ من به مقتضای اینکه بدانم الف، ب است و به آن عمل کنم آرامش دارم اما اگر فردا بدانم الف، ب نیست اگر به اینکه الف، ب است عمل کنم آرامش ندارم. آرامش به این نیست که یک عقیده یی در عالم پیدا کنم که از روز اول تا آخر همان باشد. آرامش در این است که اگر واقعا با رجوع به عقل و وجدان اخلاقی فهمیده ام، به آن هم التزام داشته باشم.
متاسفانه این ما هستیم که فکر می کنیم فقط با اصول جازم و جامد است که انسان به آرامش می رسد. ما انسان ها فکر می کنیم با اطمینان به طمانینه می رسیم در صورتی که این گونه نیست. آدم بدون اطمینان هم به طمانینه می رسد، منتها به شرط اینکه آنچه را که الان به آن یافته ام به آن التزام هم داشته باشم. اگر التزام داشته باشم طمانینه هم دارم.
«جمله بی قراریت از طلب قرار توست
طالب بی قرار شو تا که قرار آیدت»
 مصداق همین امر است. معتقدم اشتباه ما این است که هر چیزی را بخواهیم ثابت بماند، خودمان بی ثبات می شویم.

مصطفی ملکیان

۰ نظر

دین آنچنان را آنچنان تر می کند

من واقعا معتقدم دین فقط آنچنان را آنچنان تر می کند .تو اگر آدم خوبی باشی و متدین بشوی

خوبتر می شوی؛ اگر آدم بدی باشی و متدیّن بشوی بدتر می شوی.یعنی تدیّن یک جسارتی به آدم

می دهد که اگر آدمی باشید جبلّتاً پاک و طیّب ،و از یک خانواده امین و از یک جوهره انسانی

برخاسته باشید ،تدیّن تو را آنچنانتر می کند یعنی خوبتر می کند.

از آن طرف اگر یک آدم زُِِمختی باشید مثل خوارج . آنهاهم تدیّن فقط شجاعترشان کرد در مقابل

علی ابن ابی طالب وجسارتشان بیشتر شد .

به نظر شما چرا اینگونه میشود؟چون تدین به تو این حالت را می دهد که تو تحت کنف حمایت الهی

هستی و تو مأمور خدا هستی !تو اصلا دست خدایی ،که از آستین جهان بیرون آمده ای .

این حالت ،باعث می شود که هر کاری را که می خواهی انجام دهی با یک جسارت و شجاعت

بیشتری انجام دهی .

به نظر من بیشترین خوبیها را از این راه می توان تحصیل کرد و بیشترین بدی را نیز ازهمین راه.

من که واقعا اعتقادم بر این است ؛فکر نمیکنم یک انسان به صرف تدین و به صرف تعلّق به یک دین

بدیهایشان کم بشود یا خوبیهایش بیشتر بشود ؛ واقعش این است که در زندگی ام چنین چیزی

ندیدم.من می بینم آدمای خوب متدین خوبی هستند و آدمهای بد هم متدین خیلی ناجوری هستند.

مصطفی ملکیان
منبع:ایمان و تعقل
۰ نظر

هستی از توست

الهی نیستی را هستی از توست

اگر مستی کنیم آن مستی از توست

عدم باب من است و نیستی مام

مرا باشد به عالم هیچ یک نام

خدایا! من نبودم که تو بودی، معدوم بودم موجودم فرمودی، نیستی را هستی تو دادی و اقتضای این همه مستی در وی تو نهادی.

خدایا! پس به خودم وا مگذار که مستم ، به فضل و کرم خود اگر بگیری دستم ، هر چه بخواهی من هستم.

فتح الله شوشتری، دیوان وفاییُ ص ۳۰۶

۰ نظر
در راه رفتن میانه رو باش!

از میانه روی، خوش بختی پاک سر می زند.

طراح قالب : عرفـــ ـــان قدرت گرفته از بلاگ بیان