راه میانه

میانه روی و حد خود نگاه داشتن، کمال سرشت آدمی است

*چه شود...

چه شود دوست شوی ...
دستان  خیالم را به پرواز آورى 


چه شگفت عالمیست درون أدمی
همه شگفتی ها را در خود دارد
تمام عالم بیرون، ذره ای در درون ماست


چه شگفت موجودیست أدمی 
که قدر اینهمه بزرگی خود را نمی داند
به دنبال چه می گردیم در عالم،
که خود نشان آن در وجودمان یافت نشود


شلوغی های زندگی چه بد سرگرم کرده ما را 
تا از همه عشق ، بیگانه گردیم
مگر چقدر فرصت تجربه عشق را داریم
چه حیف است نگاه های عاشق را نمی بینیم


دریغ که صدای تپش قلب ملتهب عاشق را درسینه معشوق نمی شنویم...


چه نازیباست 
که زیبایی روی محبوب 
ما را از دویدن های روزمره باز نمی دارد،
 تا لحظه ای به او خیره بمانیم...


چه نا خوب است 
که روزها را سپری می کنیم 
بدون موهبت عشق 
و ما چه خوشحالیم از این زندگی !!!


چرا که طعم خوش عشق را نچشیده ایم 
و عادت کرده ایم به مزه های تکراری ، این تکرار نا فرجام ...

چقدر زیبا 
چه اشاره لطیفى 
دریغ که صدای تپش قلب ملتهب عاشق را درسینه معشوق نمی شنویم...ً


به قول حافظ

"گرت هواست که چون جم به سر غیب رسی

بیا و همدم جام جهان نما می باش "

"جام جهان نماست ضمیر منیر دوست....."


سپاس

😘😘😘

بووووس

دوست می شویییییییییییییییییییییییییم :)))))))))))))))

دووووووست می شویم :))

سلام

خوبید؟

سلام

ممنون، خوبم
شما خوبید؟

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
در راه رفتن میانه رو باش!

از میانه روی، خوش بختی پاک سر می زند.

طراح قالب : عرفـــ ـــان قدرت گرفته از بلاگ بیان